Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

81 ημέρες απεργία πείνας των απολυμένων εκπαιδευτικών

81 ημέρες απεργία πείνας των  απολυμένων εκπαιδευτικών που έχουν γίνει σύμβολα αγώνα στην Τουρκία.

Συγκέντρωση – πορεία 1η Ιουνίου
Πέμπτη, 6.00 μ.μ. 
στο Σύνταγμα.



Καθημερινά  από την Ανδριανούπολη μέχρι το Κουρδιστάν πραγματοποιούνται διαμαρτυρίες συμπαράστασης στους NURİYE GÜLMEN,  καθηγήτρια Πανεπιστημίου και  SEMİH ÖZAKÇA, δάσκαλο, απεργούς πείνας εδώ και 81 ημέρες.  Ο αγώνας τους συνεχώς δυνάμωνε, γι’ αυτό την 75η ημέρα της απεργίας πείνας, για να σταματήσουν την μαζικοποίηση του αγώνα τους και να φιμώσουν τις φωνές διαμαρτυρίας των απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων και καθηγητών τους προφυλάκισαν. Συνεχίζουν  την απεργία πείνας και μέσα στις φυλακές. Μετά την προφυλάκισή τους, η αστυνομία της Άγκυρας στην πλατεία Γιουκσέλ, όπου οι απεργοί πείνας  διαμαρτύρονταν επί 200 ημέρες, απαγόρευσε την κυκλοφορία. Λόγω του αποκλεισμού αυτού οι ιδιοκτήτες καταστημάτων της πλατείας διαμαρτυρήθηκαν, αλλά παρ’ όλα αυτά γύρω απ’ το μνημείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να υπάρχουν κάγκελα ώστε να μην πλησιάζει κανείς. Συλλαμβάνουν και τους ανθρώπους που φέρνουν και βάζουν λουλούδια  στο μνημείο αυτό, αφιερωμένα στους απεργούς πείνας. Ό,τι όμως και να κάνουν, ο κόσμος γκρέμισε τον τοίχο του φόβου και  με διάφορους τρόπους συνεχίζει να διαμαρτύρεται και να δηλώνει τη συμπαράστασή του στους δύο απεργούς πείνας εκπαιδευτικούς.  


Εικόνες από πολλές πόλεις της Τουρκίας μόνο από χθεσινές διαμαρτυρίες. 



59η ημέρα απεργίας πείνας του Τούρκου αγωνιστή Yusuf Taş στις φυλακές της Γερμανίας.


Ο Yusuf Taş, Τούρκος πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές  Heimsheim της Γερμανίας, καταδικάστηκε με το αντιτρομοκρατικό νόμο 129b, ως μέλος της οργάνωσης «Επαναστατικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» (DHKP-C). Μέσα στις φυλακές αντιμετώπισε αυθαίρετες συμπεριφορές καταπάτησης των βασικών δικαιωμάτων του, όπως απαγόρευση αλληλογραφίας στην τούρκικη γλώσσα (όσοι επικοινωνούν μαζί του δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν την γερμανική γλώσσα), περιορισμός βιβλίων, απαγόρευση επισκέψεων και υποχρεωτική ένδυση με στολή της φυλακής. Κατά των συνθηκών αυτών ξεκίνησε απεργία πείνας διαρκείας στης 30 Μαρτίου, σήμερα είναι η  59η ημέρα της απεργίας του, ήδη έχει χάσει 20 κιλά και η υγεία του είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Τον κρατούν στο νοσοκομείο της φυλακής με σκοπό να τον υποβάλλουν σε υποχρεωτική σίτιση.
Ο Yusuf Taş δεν είναι μόνος του.

ΟΧΙ στην υποχρεωτική σίτιση. Να γίνουν δεκτά όλα τα αιτήματά του. 

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ


Ο Αγώνας κατά του Φασισμού είναι Καθήκον








ΚΑΛΟΥΜΕ

Συγκέντρωση και Πορεία 

Σύνταγμα Πέμπτη 1 Ιουνίου 6 μ.μ.

Ηττημένος αγώνας είναι ο αγώνας που δεν δόθηκε. 
Στην Τουρκία μετά την απόπειρα  πραξικοπήματος όλα τα δικαιώματα καταπατήθηκαν. Οι  σφαγές συνεχίζονται ασταμάτητα. Οι άνθρωποι προφυλακίζονται ακόμη και για μια ανάρτηση στο facebook. Στο Κουρδιστάν υποχρεώνουν τις οικογένειες των Κούρδων να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους, τις περιοχές που βομβαρδίστηκαν απ’ το στρατό και σε πολλές γειτονιές συνεχίζεται η απαγόρευση κυκλοφορίας, αλλά και οι προφυλακίσεις. 
Χιλιάδες καθηγητές και δημόσιοι υπάλληλοι απολύθηκαν. Μετά  την απόπειρα  πραξικοπήματος  περίπου 50.000 αγωνιστές και αντίπαλοι του καθεστώτος προφυλακίστηκαν. Η εξουσία του ΑΚΡ όποιους δεν την στηρίζουν τους ταυτίζει ως τρομοκράτες.
ΚΑΛΟΥΜΕ όλους να συμπαρασταθούν στους πολιτικούς κρατούμενους.
Υπό τις συνθήκες αυτές κάποιοι, αποφασισμένοι για αντίσταση, βγήκαν στους δρόμους. Η φωνή τους έφθασε σε χιλιάδες. Το να βγεις στις πλατείες, στη σημερινή Τουρκία, σημαίνει ή προσαγωγή, ή προφυλάκιση.  Όσοι το τόλμησαν έγιναν σύμβολα αντίστασης κατά των μέτρων έκτακτης ανάγκης.
Πριν από επτά μήνες μία καθηγήτρια Πανεπιστημίου, η Nuriye Gülmen πρώτη απ’ όλους τους απολυμένους εκπαιδευτικούς, βγήκε στην πλατεία με ένα χαρτόνι στο χέρι, αλλά και κάποιοι άλλοι, σε διάφορες πόλεις, βγήκαν στις πλατείες κρατώντας χαρτόνια με συνθήματα: «Θέλουμε να γυρίσουμε στις δουλειές μας», «Όχι στα μέτρα έκτακτης ανάγκης», «Να καταργηθούν τα κυβερνητικά διατάγματα». Μόνο στην πόλη Μαλάτια τέσσερις εκπαιδευτικούς, μέσα σε 105 ημέρες, τους έχουν συλλάβει 99 φορές. Αυτοί όμως  συνεχίζουν να κατεβαίνουν στις πλατείες κάθε μέρα. Αυτή η συνεχόμενη και αποφασισμένη αντίσταση  είναι που ενοχλεί την εξουσία. 
Τις πρώτες μέρες η Nuriye Gülmen ήταν μόνη της στην πλατεία, αλλά δεν σταμάτησε το καθημερινό κάλεσμα στον αγώνα. Μετά από τέσσερις μήνες καθημερινών αγώνων η αντίσταση στην πλατεία δυνάμωσε, χωρίς όμως συγκεκριμένο αποτέλεσμα, γι’ αυτό  η Nuriye Gülmen, καθηγήτρια Πανεπιστημίου και ο δάσκαλος Semih Özakça για να υπάρξουν συγκεκριμένα αποτελέσματα ξεκίνησαν απεργία πείνας. Στις δηλώσεις τους ανάφεραν πάντα «Αυτό δεν είναι ένα προσωπικό εργασιακό πρόβλημα, είναι ένας αγώνας κατά των κυβερνητικών διαταγμάτων και κατά της σε έξαρση αδικίας».
Σ’ αυτή την αποφασισμένη φωνή έδωσαν δύναμη και οι άλλοι απολυμένοι,  άνθρωποι απ’ όλα τα λαϊκά στρώματα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Yüksel της Άγκυρας, δημόσιοι υπάλληλοι, καθηγητές, εργάτες, φοιτητές, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, βουλευτές.
Ο αγώνας αυτός ενόχλησε την εξουσία, επειδή τα αιτήματά τους ήταν τα αιτήματα των εκατομμυρίων ανθρώπων, η φωνή τους, η φωνή όλων αυτών που επηρεάστηκε η ζωή τους απ’ τα μέτρα έκτακτης ανάγκης και επειδή τελικά έγιναν σύμβολα αγώνα κατ’ αυτών των μέτρων.  Γι’ αυτό την 76η  μέρα απεργίας πείνας, με εντολή της εξουσίας του ΑΚΡ, η αντιτρομοκρατική τους συνέλαβε και στις 23 Μαΐου τους προφυλάκισαν. Οι λόγοι της προφυλάκισής τους, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, ήταν ότι «η αντίσταση αυτή μπορεί είτε να μετατραπεί σε απεργία πείνας θανάτου, είτε να μετατραπεί σε εξέγερση όπως της πλατείας Γκέζι και των καπνεργατών TEKEL του 2010,(από τους οποίους αφαιρέθηκε το δικαίωμα σταθερής εργασίας λόγω των πολυήμερων και μαζικών συγκεντρώσεών τους), αλλά και η δήθεν συμμετοχή τρομοκρατικής οργάνωσης και προπαγάνδας της.»  Έχουν κλείσει όλους τους δρόμους που οδηγούν στην πλατεία Yüksel. Δεν επιτρέπουν στους ανθρώπους ούτε καν να πλησιάσουν στο μνημείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σημείο όπου γινόταν η απεργία πείνας και οι συγκεντρώσεις.

Ο 70χρονος πατέρας Κεμάλ Γκιουν δικαιώθηκε,


Ο 70χρονος πατέρας KEMAL GÜN μετά από 90 ημέρες απεργίας πείνας δικαιώθηκε, έγινε αποδεκτό το αίτημά του να δοθούν οι σοροί των ανταρτών στους γονείς τους.
Τον Νοέμβριο του 2016, μετά από βομβαρδισμό των[G1]  βουνών της πόλης Ντερσίμ του Κουρδιστάν, δολοφονήθηκαν 11 αντάρτες του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου (DHKC), έκτοτε οι γονείς, παρ’ όλες τις προσπάθειές τους δεν μπόρεσαν να μάθουν τι απέγιναν οι σοροί των παιδιών τους. Γι’ αυτό το λόγο ο  Κεμάλ Γκιουν ξεκίνησε απεργία πείνας, παρ’ όλες τις απαγορεύσεις, επιθέσεις και απειλές. Όλη μέρα, όποιες κι αν ήταν οι καιρικές συνθήκες, εκείνος συνέχιζε τον αγώνα του. Κατά τη διάρκεια του αγώνα του αποδέχθηκαν οι αρχές να γίνει έρευνα στην περιοχή του βομβαρδισμού και εν τέλει βρέθηκαν καμένα με χημικά οστά, αλλά και κάποια προσωπικά αντικείμενα των ανταρτών. Ανοίχθηκαν τρεις τάφοι στο νεκροταφείο αζήτητων και ταυτοποιήθηκαν οι σοροί 3 ανταρτών. Επειδή  δεν κατέστη δυνατόν να εξακριβωθεί απ’ τα καμένα οστά το DNA, ο πατέρας ζήτησε όλα τα οστά των ανταρτών, για να έχουν έναν κοινό τάφο. Ακόμα κι’ αυτό, ακόμα και τα οστά που βρέθηκαν μετά από έρευνα με  τις αρχές, δεν παραδόθηκαν στους γονείς, γι’ αυτό μέχρι 24 Μαΐου, ακριβώς μετά και επί 3 μήνες συνέχισε την απεργία πείνας. Ως και την τελευταία μέρα, οι αρχές αρνούνταν στον 70χρονο πατέρα να του επιτρέψουν να επιλέξει το που θα ενταφιάσει τα οστά του παιδιού του. Τελικά, την 90η ημέρα αποδόθηκαν τα οστά στον απεργό πείνας πατέρα και αυτός σταμάτησε την απεργία του. Η κηδεία θα γίνει στην πόλη Ντερσίμ, αύριο στις 26 Μαΐου.





Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Νίκησε ο 70χρονος πατέρας. 90η μέρα ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ.



Νίκησε ο 70χρονος πατέρας. 90η μέρα ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ.
Παραδοθήκαν τα οστά των ανταρτών στους γονείς τους.
Η κηδεία θα γίνει αύριο στην πόλη Ντέρσίμ.  

Ο πατέρας στέλνει χαιρετίσματα στους συμπαραστάτες

Ο 70χρονος ΚEMAL GÜN βρίσκοτανε σε απεργία πείνας εδώ και 90 μέρες ζητώντας να δοθούν στις οικογένειες τους οι σοροί των ανταρτών.
Προηγούμενη εβδομάδα ο νομάρχης της πολης DERSİM, δήλωσε ότι τα οστά βρίσκονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία στην Κωνσταντινούπολη και θα σταλούν στην Ντερσίμ για να παραδοθούν στον πατέρα Κεμάλ Γκιούν. Αλλα εδώ και μία εβδομαδα δεν υπηρχε καμία εξελιξη και ο Ο Κεμάλ Γκιούν  είχε δήλωσει ότι «είναι αποφασισμένος και να συνεχίσει την απεργία του μέχρι να φτάσουν τα οστά στα χέρια του.»
Τελικά σήμερα παραδοθήκαν τα οστά των ανταρτών στους γονείς τους.
Η κηδεία θα γίνει αύριο στην πόλη Ντέρσίμ. 

Ζητώ η αντίσταση.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΑΟΙ. ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΙΟ. ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ! 


Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και πορεία


Αποφαση της  χθεσινής  Συνέλευσης
Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και πορεία
πέμπτη  1 Ιουνίου 6.μμ

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας!

Να γίνουν δεκτά τα αιτήματα τους!

Να αφεθούν άμεσα οι απεργοί πείνας!


Αλληλεγγύη στους αγωνιστές και στους λαούς που παλεύουν κατά του φασισμού!

Επιστολή 23 Ευρωβουλευτών για την απεργία πείνας των Τούρκων εκπαιδευτικών Nuriye Gülmen και Semih Özakça


24/05/2017

Η επιστολή των 23 Ευρωβουλευτών: 

Προς τον κ. Bekir Bozdağ,
Υπουργό Δικαιοσύνης της Τουρκίας
Βρυξέλλες, 24 Μαΐου 2017

Αγαπητέ κ. Υπουργέ Bekir Bozdağ,

Οι υπογράφοντες Ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκφράζουμε τη βαθύτατη ανησυχία μας για την παρούσα κατάσταση στην Τουρκία και τις δυσανάλογες συνέπειες της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα.
Μέχρι σήμερα, πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί, δικαστές, δάσκαλοι και ακαδημαϊκοί έχουν απολυθεί, ενώ δεκάδες χιλιάδες κρατούνται και διώκονται ποινικά λόγω υποτιθέμενης συμμετοχής τους στο αποτυχημένο πραξικόπημα.
H  Nuriye Gülmen απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο Selcuk , ενώ ο Semih Özakça από το πόστο του ως δάσκαλος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, βάσει του διατάγματος έκτακτης ανάγκης. Αμφότεροι διαδηλώνουν για 197η ημέρα κατά της απόφασης, συνεχίζοντας για 77η ημέρα την απεργία πείνας. Η Nuriye Gülmen και ο Semih Özakça είναι μόνο δύο περιπτώσεις των χιλιάδων διωκόμενων Τούρκων πολιτών έπειτα από την εφαρμογή του διατάγματος έκτακτης ανάγκης. 
Λυπούμαστε ιδιαίτερα που μαθαίνουμε ότι η υγεία τους επιδεινώνεται διαρκώς, διατρέχοντας κίνδυνο για τη ζωή τους. 
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στη Nuriye Gülmen, στον Semih Özakça και στον λαό της Τουρκίας, σε όλους εκείνους που κρατούνται παράνομα από τις τουρκικές αρχές. Καλούμε την τουρκική κυβέρνηση να άρει άμεσα το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, να απελευθερώσει όλους όσοι κρατούνται παράνομα από τις 15η Ιουλίου του 2016 μέχρι σήμερα, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να έχουν άμεση και ανεξάρτητη δικαστική εκπροσώπηση

Οι υπογράφοντες:

Η αντίσταση απλώνεται!

Η αντίσταση τους ήταν μία σπίρτα κατά των απολύσεων. Ήταν ένα κάλεσμα στον αγώνα κατά στα μετρά έκτακτης ανάγκης.  Η αντίσταση απλώνεται!

Η καθηγήτρια Nuriye Gülmen και ο δάσκαλός Semih Özakça χθες προφυλακίστηκαν . Παντού στην Τουρκία πραγματοποιούνται διαμαρτυρίας συμπαράστασης στους φυλακισμένους απεργούς πείνας. Υπάρχουν καλέσματα για απόγευμα  συγκεντρώσεων αλληλεγγύης .

*Ξεκινάνε απεργία πείνας δυο διανοούμενοι ο 73χρονος ποιητής  Abdullah Nefes ο 76χρόνος  ποιητής Selah Özakın μέχρι να απελευθερωθούν οι απεργοί πείνας.

*Τώρα οι βουλευτές της αντιπολίτευσης κάνουν καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία Yüksel της Αγκύρας. Σε αυτήν την πλατεία συνεχιζότανε  ο αγώνας των απεργών πείνας εδώ και 200 μέρες. Κλειστοί είναι όλοι  οι δρόμοι γύρω από την Πλατεία Yüksel.


 *Ανακοινώσεις από από τα Διεθνή Συνδικάτα και από τους 62 ευρωβουλευτες: Να απελευθερωθούν οι απεργοί πείνας. H Nuriye Gülmen ve o Semih Özakça



*Ο Νόαμ Τσόμσκι δηλώνει την συμπαράστασή του στον αγώνα της απολυμένης καθηγήτριας πανεπιστήμιου ΝURİYE GÜLMEN και του δάσκαλου SEMİH ÖZAKÇA




Η Nuriye Gülmen Και Ο Δασκαλος Semih Özakça Σήμερα Προφυλακίστηκαν

Βρίσκονται σε απεργία πείνας εδώ και 76 ήμερες.

Ο λόγος της προφυλάκισης των δύο εκπαιδευτικών είναι « Πρόληψη λειτουργίας της δικαιοσύνης. Η πιθανότητα οι διαμαρτυρίες τους να μετατραπούν σε απεργίες πείνας μέχρι θανάτου και σε νέες διαδηλώσεις όπως αυτή του πάρκου Γκεζί (εξέγερση του Γκεζί) και της εξέγερσης των καπνεργατών TEKEL του 2010. Συνεχίζονται παντού οι επιθέσεις κατά ολών των διαδηλωτών παντού στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη. Τα ΜΑΤ έχουν κλείσει ολούς τους δρόμους στο κέντρο της Αγκύρας.

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Επίθεση στους Τούρκους απεργούς πείνας!

Ο 70χρονος ΚEMAL GÜN βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και 88 μέρες!


Ο 70χρονος ΚEMAL GÜN βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και 88 μέρες ζητώντας να δοθούν στις οικογένειες τους οι σοροί των ανταρτών.
Προηγούμενη εβδομάδα ο νομάρχης της πολης DERSİM, δήλωσε ότι τα οστά βρίσκονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία στην Κωνσταντινούπολη και θα σταλούν στην Ντερσίμ για να παραδοθούν στον πατέρα Κεμάλ Γκιούν.
ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ

Ο Κεμάλ Γκιούν δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να συνεχίσει την απεργία του μέχρι να φτάσουν τα οστά στα χέρια του.



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Γκουλμέν έγραψε στον λογαριασμό της στο Twitter: «Η αστυνομία προσπαθεί να μπει στο σπίτι. Τώρα σπάνε την πόρτα».

«Κάτω ο φασισμός! Ζήτω η απεργιακή αντίστασή μας! Θέλουμε πίσω τις δουλειές μας! Δεν έχουμε και δεν πρόκειται να παραδοθούμε!» πρόσθεσε.

Στο ένταλμα σύλληψης του εισαγγελέα αναφέρεται οτι «ο λόγος της σύλληψης των δύο εκπαιδευτικών είναι «η πιθανότητα οι διαμαρτυρίες τους να μετατραπούν σε απεργίες πείνας μέχρι θανάτου και σε νέες διαδηλώσεις όπως αυτή του πάρκου Γκεζί (εξέγερση του Γκεζί)».  


Οι απεργοί πείνας δήλωσαν ότι εάν κρατηθούνε πολλές μέρες στα κρατητήρια «θα Ξεκινήσουν απεργία πείνας και δίψας. Δεν θα δεχθούμε ποτέ υποχρεωτική σίτιση»




Στο κέντρο της Αγκύρας:Παντού συλλήψεις, παντού τρομοκρατία για να μην μαζευτούν οι διαδηλωτές.



Επίθεση στους απεργούς πείνας!


Χτες το βραδύ η αστυνομία επιτέθηκε στο σπίτι των απεργών πείνας. Κάθε μέρα είναι στην Πλατεία αλλά ο εισαγγελέας με την εντολή της κυβέρνησης χτες ξανά έβγαλε ένταλμα σύλληψης εις βάρος τους. Στο ένταλμα ο εισαγγελέας αναφέρει οτι « υπάρχει κίνδυνος μετατροπής σε εξέγερση Γκεζί»
Αυτοί δήλωσαν οτι «θα συνεχίζουν την απεργία πείνας μέχρι να γίνουν δεκτά τα αιτήματα τους. Μεταφέρθηκαν στην αντιτρομοκρατική. Το βραδύ μαζεύτηκε κόσμος έξω από το σπίτι και στην Πλατεία Yüksel. Η επίθεσης των αστυνομικών συνεχίζεται από χτες το βραδύ στην Πλατεία Yuksel. Στην πλατεία αυτή οι δυο εκπαιδευτικοί συνεχίζουν την αντίσταση τους καθημερινά εδώ και 7 μήνες.
Σήμερα σε όλες τις Πλατείας που γίνονται διαμαρτυρίες συνεχίζονται επιθέσεις των αστυνομικών. Αυτοί τη στιγμή 4 βουλευτές συνεχίζουν την καθιστική διαμαρτυρία στη Πλατεία Yüksel.
Η καθηγήτρια Nuriye Gulmen και ο δάσκαλος Semih Özakca συνεχίζουν την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11 Μαρτίου με τα εξής αιτήματα: ζητώντας να επιστρέψουν στην εργασία τους οι ίδιοι, αλλά και οι δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν απολυθεί ή τεθεί σε διαθεσιμότητα στην Τουρκία.
Η Nuriye Gulmen, καθηγήτρια Πανεπιστημίου και και ο δάσκαλος Semih Özakca εδώ και 76 μέρες βρίσκονται σε απεργία πείνας
Η Nuriye Gulmen είναι η πρώτη που αντιστάθηκε στην Άγκυρα κατά των απολύσεων.
ΚΑΛΕΣΜΑ σε ανοιχτη συνέλευση με θεμα αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας στην Τουρκία
Καλούμε για τον συντονισμό και οργάνωση της αλληλεγγύης μας στους απεργούς πείνας Η συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Τριτη 23 Μαή , στις 19:00 στο Πολυτεχνείου (στο κτίριο Γκίνη)

Ο 70χρονος ΚEMAL GÜN βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και 88 μέρες!


Ο 70χρονος ΚEMAL GÜN βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και 88 μέρες ζητώντας να δοθούν στις οικογένειες τους οι σοροί των ανταρτών. 
Προηγούμενη εβδομάδα ο νομάρχης της πολης DERSİM, δήλωσε ότι τα οστά βρίσκονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία στην Κωνσταντινούπολη και θα σταλούν στην Ντερσίμ για να παραδοθούν στον πατέρα Κεμάλ Γκιούν.
ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ
Ο Κεμάλ Γκιούν δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να συνεχίσει την απεργία του μέχρι να φτάσουν στα χέρια του.


ΚΑΛΕΣΜΑ σε ανοιχτη συνέλευση με θεμα αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας στην Τουρκία
Καλούμε για τον συντονισμό και οργάνωση της αλληλεγγύης μας στους απεργούς πείνας Η συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Τριτη 23 Μαή , στις 19:00 στο Πολυτεχνείου (στο κτίριο Γκίνη)











Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ σε ανοιχτη συνέλευση με θεμα αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας στην Τουρκία


Καλούμε για τον συντονισμό και οργάνωση της αλληλεγγύης μας στους απεργούς πείνας Η συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Τριτη 23 Μαή , στις 19:00 στο Πολυτεχνείου (στο κτίριο Γκίνη)

ο 70χρονος Κεμάλ Γκιουν βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 23 Φεβρουαρίου, ζητώντας να παραδοθούν στις οικογένειές τους οι σοροί 11 ανταρτών του DHKC (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο) που δολοφονήθηκαν στις 7 Νοέμβρη του 2016.
Ο 70χρονος πατέρας ενός αγνοούμενου αντάρτη συνεχίζει εδώ και 85 μέρες την απεργία πείνας διαρκείας με αίτημα να δοθούν όλοι οι σοροί των ανταρτών στους γονείς τους.
Ξεπέρασε τις ημέρες απεργίας πείνας και η κραυγή του έχει περάσει τα όρια του Ντέρσιμ και τα σύνορα της Τουρκίας και έγινε παρακίνηση για να αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα διεθνούς αλληλεγγύης. Απαιτεί να του δοθεί απάντηση από το κράτος για την τύχη του σώματος του γιου του και επαναλαμβάνει σταθερά "...Αν και έμειναν μόνο κόκκαλα...τα θέλω! Θέλω να τα θάψω, θέλω να έχω έναν τάφο του παιδιού μου, που να μπορώ να τον επισκέπτομαι και να προσεύχομαι".
Μετά την εξαγγελία της εφαρμογής της κατάστασης έκτακτης ανάγκης απολύθηκαν πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι.
Η Nuriye Gulmen, καθηγήτρια Πανεπιστημίου, είναι η πρώτη που αντιστάθηκε στην Άγκυρα κατά των απολύσεων.
Τις πρώτες μέρες προέβησαν σε συλλήψεις της καθημερινά, αλλά εκείνη συνέχισε την αντίστασή της με τα εξής αιτήματα: «Θέλουμε να επιστρέψουμε πίσω. Όχι στα μέτρα έκτακτης ανάγκης».
Με την αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητά της κατάφερε να απλωθεί η φωνή της σε όλη τη χώρα.
Η καθηγήτρια πανεπιστήμιου Nuriye Gulmen και ο δάσκαλος Semih Özakca συνεχίζουν την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11 Μαρτίου.
Ήδη διανύουν την 72η ημέρα της απεργίας πείνας και έχουν γίνει σύμβολα της αντίστασης των απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων κατά της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Πανο από εξί μήνες βρίσκονται στην Πλατεία Yüksel της Αγκύρας.
Τώρα στηρίζουν τον αγώνα τους απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, φοιτητές, εργάτες, καλλιτέχνες, διανοούμενοι ακόμα και βουλευτές.
Έχει συγκροτηθεί, πλέον, ένα διεθνές κίνημα συμπαράστασης στην καθηγήτρια πανεπιστημίου Νουριγιέ Γκιουλμέν και τον δάσκαλο Σεμίχ Οζακσά, που συνεχίζουν για 72η μέρα σήμερα την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11 του Μάρτη, ζητώντας να επιστρέψουν στην εργασία τους οι ίδιοι, αλλά και οι δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν απολυθεί ή τεθεί σε διαθεσιμότητα στην Τουρκία.
Η Νουριγιέ Γκιουλμέν και ο δάσκαλος Σεμίχ Οζακσά απάντησαν στις προσκλήσεις που δέχεται για τον τερματισμό της απεργίας πείνας ότι: «αυτές οι δηλώσεις δεν συμβάλλουν στην αντίσταση. Πρέπει να εστιάσουμε στην ανάπτυξη και επέκταση της αντίστασης του λαού» στην αυθαιρεσία και την καταπίεση που ασκεί ο νέος Σουλτάνος με πρόσχημα το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου.
Καθημερινά γίνονται προσαγωγές αλλά αυτοί συνεχίζουν τον αγώνα τους.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

κάθε μέρα προσαγωγές!


Ο Σεμίχ Οζάκτσα και η Νουργιέ Γκιουλμέν βρίσκονται σε κεντρική πλατεία της Άγκυρας κάνοντας επί 71 μέρες απεργία πείνας.
Χθες το βράδι η αστυνομία επιτέθηκε τέσσερις φορές στην Πλατεία Yuksel με αποτέλεσμα 20 προσαγωγές. Αλλά αυτοί εδώ και 191 μέρες δεν σταμάτησαν τον αγώνα. Είναι 24 ώρες στην πλατεία.
Η καθηγήτρια Νουριγιέ Γκιουλμέν, «Κανείς δεν μπορεί να απολύεται από τη δουλειά του με τέτοιο τρόπο. Θέλουμε να το δείξουμε αυτό. Το βασικό μας αίτημα είναι να ακυρωθούν τα διατάγματα. Δεν θέλουμε ούτε ένας εργαζόμενος να απολυθεί έτσι, μ‘ένα διάταγμα».
«Η νίκη ανήκει σε όσους αντιστέκονται, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ », είναι το σύνθημα των συγκεντρωμένων που υποστηρίζουν τους απεργούς πείνας.








Ο αγώνας έφερε αποτέλεσμα .Η σοροί των δύο ανταρτών βρέθηκαν στο νεκροταφείο της MALATYA

 Η σορός του MELİH IŞIK και η σορός του MUSTAFA DOĞRU αντάρτες του DHKC, είχαν ενταφιασθεί ως άγνωστος και αζήτητη. Μετά από μακρόχρονο αγώνα βρέθηκαν στο νεκροταφείο της MALATYA (Κουρδιστάν).
Ο αγώνας συνεχίζεται για να βρεθούν και οι σοροί των άλλων 7 ανταρτών.
Ο 70χρονος πατέρας ενός αγνοούμενου αντάρτη συνεχίζει εδώ και 84 μέρες την απεργία πείνας διαρκείας με αίτημα να δοθούν όλοι οι σοροί των ανταρτών στους γονείς τους.


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Απεργία 17/5/17





«Θέλω να έχει ο γιος μου έναν τάφο που να μπορώ να επισκέπτομαι»

«Θέλω να έχει ο γιος μου έναν τάφο που να μπορώ να επισκέπτομαι»

kemal-amca.jpg

Κεμάλ ΑμτσάΟ 70χρονος Κεμάλ Αμτσά ξεκίνησε αγώνα για το ανθρώπινο δικαίωμά του να ενταφιάσει τη σορό του παιδιού του

https://www.efsyn.gr/arthro/thelo-na-ehei-o-gios-moy-ena-tafo-poy-na-mporo-na-episkeptomai

Διαδήλωση διαμαρτυρίας οργανώνεται στις 6 το απόγευμα έξω από την τουρκική πρεσβεία (Βασ. Γεωργίου Β' 8 & Ρηγίλλης) από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους πολιτικούς πρόσφυγες και αγωνιστές από την Τουρκία.
Όπως εξηγούν οι αλληλέγγυοι στους αγωνιζόμενους στη γείτονα χώρα, μετά την εξαγγελία της εφαρμογής της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και έκτοτε, κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών, προφυλακίσθηκαν 41.326 άτομα και 121 δημοσιογράφοι, απολύθηκαν πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ έκλεισαν 155 μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Την ίδια ώρα βομβαρδίζονται τα βουνά και τις περιοχές του Κουρδιστάν.
Στις 7 Νοέμβρη 2016 δολοφονήθηκαν 11 στελέχη του DHKC (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο) κατά τη διάρκεια βομβαρδισμών όλης της περιοχής ενώ και έγινε χρήση χημικών.
Ως σήμερα δεν έχουν παραδώσει τις σορούς των ανταρτών στους γονείς τους.
Γι' αυτό ένας 70χρονος πατέρας ξεκίνησε αγώνα για το ανθρώπινο δικαίωμά του να ενταφιάσει τη σορό του παιδιού του. Τον προσήγαγαν και συνεχώς τον απειλούν.
Παρά τις προσπάθειές του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, γι' αυτό ξεκίνησε κι αυτός στις 23 Φλεβάρη απεργία πείνας.
Σήμερα, μετά από 75 ημέρες, συνεχίζει τον αγώνα του, ανακοινώνοντας ότι «όποιο κι αν είναι το κόστος, θα συνεχίσω. Θέλω να έχει ο γιος μου έναν τάφο που να μπορώ να επισκέπτομαι. Ακόμα και αν έχει μείνει μόνο ένα κόκκαλο, το θέλω».
Στη διάρκεια της απεργίας πείνας ταυτοποιήθηκαν οι σοροί δύο ανταρτών, ως αποτέλεσμα αυτού του αγώνα.
Η Nuriye Gulmen, καθηγήτρια Πανεπιστημίου, είναι η πρώτη που αντιστάθηκε στην Άγκυρα κατά των απολύσεων.
Τις πρώτες μέρες προέβησαν σε συλλήψεις της καθημερινά, αλλά εκείνη συνέχισε την αντίστασή της με τα εξής αιτήματα: «Θέλουμε να επιστρέψουμε πίσω. Όχι στα μέτρα έκτακτης ανάγκης».
Με την αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητά της κατάφερε να απλωθεί η φωνή της σε όλη τη χώρα. 
Νουριγιέ Σαγκλίκ
Η Nuriye Gulmen και ο δάσκαλος Semih Özakca συνεχίζουν την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11 Μαρτίου.
Ήδη διανύουν την 62η ημέρα της απεργίας πείνας και έχουν γίνει σύμβολα της αντίστασης των απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων κατά της κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
Επίσης, μετά απ' αυτούς, ξεκίνησαν αντίσταση και οι δημόσιοι υπάλληλοι στις πόλεις Κωνσταντινούπολη, Duzce, Μαλάτια, Αϊδίνι, Αλικαρνασσό, παίρνοντας δύναμη απ' την αντίσταση της Άγκυρας. 
Τώρα στηρίζουν τον αγώνα τους απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, φοιτητές, εργάτες, καλλιτέχνες, διανοούμενοι και βουλευτές.
Σεμίχ Νουριγιέ
Όπως αναφέρει η πρωτοβουλία αλληλεγγύης στο κάλεσμά της για τη σημερινή πορεία «το βασικό στοιχείο της αντίστασης αυτής, που  ξεκίνησε σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης και τρομοκρατίας, είναι η αποφασιστικότητα. Παρ' όλο που συνεχίζονταν οι απειλές, οι συνεχείς προσαγωγές και οι πιθανότητες προφυλακίσεων ήταν πολύ αυξημένες.
»Στην αρχή δεν ήταν πολλοί, αλλά αυτοί με το θάρρος τους δυνάμωσαν  και των άλλων την αγωνιστικότητα. Αυτοί που αντιστέκονται είναι επίσης και μέλη της Συνομοσπονδίας των Συνδικάτων Δημοσίων Υπαλλήλων, που αν και  έχει πάνω από 200.000 μέλη, δεν επέλεξε το δρόμο του αγώνα.
»Στην πόλη Μαλάτια δημόσιοι υπάλληλοι, μέσα σε 93 μέρες, προσήχθησαν  87 φορές. Χωρίς θυσίες τίποτα δεν γίνεται. Μετά απ' όλες αυτές τις αντιστάσεις, έσπασε και το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας. Στόχος μας είναι να οργανωθούμε στις λαϊκές, εργατικές, φοιτητικές και καλλιτεχνικές συνελεύσεις και να δυναμώσουμε τον αγώνα».

Τουρκία: Απεργία πείνας κάνουν εκπαιδευτικοί κατά του Ερντογάν
    Παρασκευή, 12 Μάιος 2017 09:33

Τουρκία: Απεργία πείνας κάνουν εκπαιδευτικοί κατά του Ερντογάν

Μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους

Απεργία πείνας πραγματοποιούν Τούρκοι εκπαιδευτικοί διαμαρτυρόμενοι για τo πογκρόμ διώξεων που έχει εξαπολύσει το καθεστώς Ερντογάν.
Σημειώνεται ότι στην Τουρκία πάνω από 120.000 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί από τον περασμένο Ιούλιο και το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν.
Ο Σεμίχ Οζάκτσα και η Νουργιέ Γκιουλμέν βρίσκονται σε κεντρική πλατεία της Άγκυρας κάνοντας επί 64 μέρες απεργία πείνας.
Εκπαιδευτικοί και οι δύο, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απόλυση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και τις εκκαθαρίσεις που έγιναν στον δημόσιο τομέα.
Ο Σεμίχ Οζάτσκα, δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο, εξηγεί πως τα κίνητρά τους δεν είναι προσωπικά:
«Δεν είναι απλώς ένα θέμα εργασιακό. Είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό. Η απόλυση σε κατατάσσει ως ανεπιθύμητο. Σε απολύουν και σου λένε: “Αυτό είσαι, αυτό είσαι”. Είναι απαράδεκτο».
Η φιλόλογος Νουριγιέ Γκιουλμέν, η οποία απολύθηκε στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων στον δημόσιο τομέα ζητά την ακύρωση των διαταγμάτων βάσει των οποίων έγιναν οι διώξεις από τον δημόσιο τομέα:
«Κανείς δεν μπορεί να απολύεται από τη δουλειά του με τέτοιο τρόπο. Θέλουμε να το δείξουμε αυτό. Το βασικό μας αίτημα είναι να ακυρωθούν τα διατάγματα. Δεν θέλουμε ούτε ένας εργαζόμενος να απολυθεί έτσι, μ‘ένα διάταγμα».
«Η νίκη ανήκει σε όσους αντιστέκονται», είναι το σύνθημα των συγκεντρωμένων που υποστηρίζουν τους απεργούς πείνας.
(tribune.gr)
http://www.el.gr/diethni/kosmos/150-kosmos/62456-toyrkia-apergia-peinas-kanoyn-ekpaideytikoi-kata-toy-erntogan

Διεθνές κίνημα συμπαράστασης στους απεργούς πείνας της Τουρκίας

http://insideoutborders.com/2017/05/11/international-solidarity-movement-in-turkeys-hunger-strikers/

Με το hashtag #NuriyeVeSemihYaşasın στο twitter έχει συγκροτηθεί, πλέον, ένα διεθνές κίνημα συμπαράστασης στην καθηγήτρια πανεπιστημίου Νουριγιέ Γκιουλμέν και τον δάσκαλο Σεμίχ Οζακσά, που συνεχίζουν για 64η μέρα σήμερα την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11 του Μάρτη, ζητώντας να επιστρέψουν στην εργασία τους οι ίδιοι, αλλά και οι δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν απολυθεί ή τεθεί σε διαθεσιμότητα στην Τουρκία.
Από τότε που ο Ερντογάν επέβαλε το καθεστώς έκτακτης ανάγκης οι διωκτικές αρχές της Τουρκίας μαζί με τους εισαγγελείς έχουν εξαπολύσει πογκρόμ κατά των ακαδημαϊκών, των δημοσιογράφων και των πολιτικών.
Λέγοντας ότι η αυξανόμενη στήριξη τις τελευταίες ημέρες κατάφερε να τους έχει ενισχύσει, ο Οζακσά απάντησε στις προσκλήσεις που δέχεται για τον τερματισμό της απεργίας πείνας ότι: «αυτές οι δηλώσεις δεν συμβάλλουν στην αντίσταση. Πρέπει να εστιάσουμε στην ανάπτυξη και επέκταση της αντίστασης του τουρκικού λαού» στην αυθαιρεσία και την καταπίεση που ασκεί ο νέος Σουλτάνος με πρόσχημα το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου.
Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ακαδημαϊκός και απεργός πείνας Γκιουλμέν δηλώνει ότι «είναι πολύ ωραίο να βλέπεις όλους να προσπαθούν να κάνουν κάτι, δείχνει ότι η φωνή της πείνας ακούγεται και υπάρχει ανταπόκριση».
Η Νουριγιέ Γκιουλμέν εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο του Εσκισεχίρ ως καθηγήτρια και όταν απολύθηκε προσέφυγε στη δικαιοσύνη και αρχικά δικαιώθηκε, όμως επειδή η κατάσταση ήταν εκρηκτική προτίμησε επτά μήνες μετά να αναλάβει να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Σελτσούκ. Μόλις μια μέρα αφότου ξεκίνησε να εργάζεται εκεί ετέθη σε διαθεσιμότητα από τα καθήκοντά της με το αιτιολογικό της διενέργειας έρευνας της FETÖ-PDY (Fethullahist Terror Organization-Parallel State Structure) για διασύνδεσή της με το κίνημα του Γκιουλέν και συνελήφθη.
Απελευθερώθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 2017, αλλά δεν την άφησαν να επιστρέψει στη δουλειά της.
Ο Σεμίχ Οζακσά ήταν δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο στο Μαρντίν και μολονότι απελευθερώθηκε και αυτός μέσω του νομοθετικού διατάγματος 675, όπως η Γκιουλμέν σχετικά με τη «σύνδεση με τρομοκρατικές οργανώσεις» δεν κατάφερε να πάρει πίσω τη δουλειά του.

Και οι δύο βρίσκονταν για μήνες μπροστά από το Μνημείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Άγκυρας διαμαρτυρόμενοι μέχρι που αποφάσισαν στις 11 Μαρτίου να προχωρήσουν σε απεργία πείνας διαρκείας. Είχαν φυλακιστεί στις 9 Μαρτίου και ξεκίνησαν την απεργία πείνας υπό κράτηση.
Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι και ο 70χρονος Κεμάλ Γκιουν βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 23 Φεβρουαρίου, ζητώντας να παραδοθούν στις οικογένειές τους οι σοροί 11 ανταρτών του DHKC (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο) που δολοφονήθηκαν στις 7 Νοέμβρη του 2016.


Ντέρσιμ, Τουρκία: Άταφοι νεκροί, άγνωστοι τάφοι

https://atheatoskosmosps.blogspot.gr/2017/05/blog-post.html

12 ΜΑΪ́ 20

Ντέρσιμ, Τουρκία: Άταφοι νεκροί, άγνωστοι τάφοι

Το Ντέρσιμ στην ανατολική Τουρκία είναι ένα από τα ιστορικά κέντρα της κουρδικής αφύπνισης. Μετά την μεγάλη σφαγή στα 1937-1938 το τούρκικο καθεστώς άλλαξε τα ονόματα των πόλεων και των χωριών όλης της περιοχής στα πλαίσια μιας βίαιης επιχείρησης αφομοίωσης. Είχε προηγηθεί ένα σχέδιο μαζικών εκτοπισμών του πληθυσμών με σκοπό να αποδυναμωθεί η αντίσταση στο νέο κράτος. Οι Κούρδοι και άλλες εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες αντέδρασαν και ακολούθησε η μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση από ξηρά και αέρα. Ακόμη και ο Ερντογάν πριν μερικά χρόνια αναγκάστηκε να παραδεχθεί το στίγμα της μεγάλης βαρβαρότητας με τους χιλιάδες νεκρούς αμάχους ρίχνοντας τις ευθύνες στους κεμαλικούς.

Η προσπάθεια εκτουρκισμού όμως είχε πενιχρά αποτελέσματα στο διάβα των χρόνων παρά το γεγονός πως το Ντέρσιμ είναι μια μεγάλη πληγή στην Ανατολία, παραμένοντας η πιο αραιοκατοικημένη περιοχή εξαιτίας των συνεχών διωγμών. Το Τούντζελι είναι και η πρωτεύουσα της επαρχίας με το όνομα που επιβλήθηκε από τις αρχές. Παρά τις δεκαετίες που πέρασαν και τις κρατικές πιέσεις η ονομασία δεν μπόρεσε να επιβληθεί στην συνείδηση των κατοίκων. Οι Κούρδοι συνεχίζουν να μιλάνε με περηφάνια και οργή για το Ντέρσιμ της αντίστασης και της ελευθερίας που ποτέ δεν ήρθε. Και όλη η περιοχή συνεχίζει να είναι κέντρο της ανυπότακτης πάλης ενάντια στον φασισμό, παλιό και νέο. Από το 2010 μάλιστα στην Μουλτσάι, μια από τις παλιές κεντρικές συνοικίες της πόλης , στην πλατεία Κισλά, η μνήμη εκείνης της ιστορικής εξέγερσης απέκτησε ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Το άγαλμα του σεΐχη Σεΐντ Ριζά, σε καθισμένη θέση, δεσπόζει στο κέντρο και ατενίζει τους περαστικούς θυμίζοντας αυτούς που έδωσαν την ζωή τους για την υπεράσπιση του κουρδικού λαού. Ο Σεΐντ Ριζά αλεβίτης Ζάζα, φυλετικός και θρησκευτικός ηγέτης, υπήρξε ένας από τους επικεφαλής της θεωρούμενης από τους Τούρκους ως εξέγερσης του 1937-1938. Απαγχονίστηκε σε ηλικία 78 ετών στο Ελαζίγ μαζί με το δεκαεξάχρονο γιο του και άλλους πέντε, τον Νοέμβριο του 1937. Ο Σεΐντ Ριζά δεν ήξερε τουρκικά για να υπερασπιστεί τον εαυτό του στην δίκη-παρωδία, στα χαρτιά γράψανε πως ήταν πενήντα τεσσάρων χρόνων για να ξεπεραστεί το εμπόδιο της ηλικίας και μόλις στο τέλος, την ώρα που τον πηγαίνανε για κρέμασμα αντιλήφθηκε την τύχη του. Μάρτυρες την ώρα του απαγχονισμού αφηγούνταν πως ο Σεΐντ Ριζά με αγέρωχο τρόπο, κλώτσησε ο ίδιος το βάθρο που το είχαν ανεβάσει για να τον κρεμάσουν. Το μέρος που είναι θαμμένο το σώμα του Σεΐντ Ριζά και των συντρόφων του παραμένει μέχρι τώρα άγνωστο και το τούρκικο κράτος αρνείται να δώσει στοιχεία.

Το άγαλμα του Σεΐντ Ριζά όταν τοποθετήθηκε προξένησε πολλές αντιδράσεις από τις κρατικές υπηρεσίες στην Άγκυρα. Οι δημοτικές αρχές εκμεταλλεύτηκαν την περίοδο που η κυβέρνηση του ΑKP έκανε ανοίγματα στον κουρδικό πληθυσμό και ο Ερντογάν μίλησε για την σφαγή στο Ντέρσιμ. Από τότε το σημείο έχει γίνει ο μόνιμος τόπος των κινητοποιήσεων και των διαμαρτυριών των Κούρδων και των αριστερών οργανώσεων ενάντια στην κρατική βία, στις διώξεις και την κατάπνιξη των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Αλλά και προορισμός προσκυνήματος των Αλεβιτών Ζάζα και Κούρδων που έρχονται από μακριά για να τιμήσουν τον Σεΐντ Ριζά.

Αυτό το μέρος δίπλα στο άγαλμα του δολοφονημένου αλεβίτη ηγέτη με τον άγνωστο τάφο διάλεξε συμβολικά ο Κεμάλ Γκούν για να ξεκινήσει την διαμαρτυρία. Ο εβδομηντάχρονος Κεμάλ βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 23 Φεβρουαρίου ζητώντας να δοθούν στις οικογένειες τους οι σοροί εννέα ανταρτών της οργάνωσης του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου (DHKC) που σκοτώθηκαν σε επίθεση του στρατού σε ορεινή περιοχή του Ντέρσιμ. Μεταξύ αυτών και του γιου του Μουράτ. Στις 7 Νοεμβρίου 2016 ένδεκα γυναίκες και άνδρες βρήκαν τραγικό θάνατο σε καταφύγιο ύστερα από αεροπορική επίθεση με εμπρηστικές βόμβες. Λίγες ημέρες αργότερα σε ανάλογη επίθεση στην κοιλάδα Αλίμπογαζ του Ντέρσιμ σκοτώθηκαν δώδεκα μαχητές και μαχήτριες του ΤΙΚΚΟ. Ο Κεμάλ που έχασε και άλλο γιο αντάρτη νωρίτερα, ξεκίνησε έναν αγώνα με μεγάλη σημασία.Οι αστυνομικές αρχές σχεδόν κάθε ημέρα του βάζουν πρόστιμο 227 τουρκικών λιρών για παράνομη κατάληψη του χώρου. Μέχρι τώρα το ποσό έφτασε τις έξι χιλιάδες λίρες αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Από την πολυήμερη απεργία έχει αδυνατίσει, δεν μπορεί να σταθεί όρθιος και σχεδόν συνεχώς είναι ξαπλωμένος στην σκιά του Σειντ Ριζά. Ξεπέρασε τις εβδομήντα πέντε ημέρες απεργίας πείνας και η κραυγή του έχει περάσει τα όρια του Ντέρσιμ και τα σύνορα της Τουρκίας και έγινε παρακίνηση για να αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα διεθνούς αλληλεγγύης. Απαιτεί να του δοθεί απάντηση από το κράτος για την τύχη του σώματος του γιου του και επαναλαμβάνει σταθερά "...Αν και έμειναν μόνο κόκκαλα...τα θέλω! Θέλω να τα θάψω, θέλω να έχω έναν τάφο του παιδιού μου, που να μπορώ να τον επισκέπτομαι και να προσεύχομαι". Στο Ντέρσιμ και σε όλη την Ανατολία,παρά τις κατά καιρούς προσδοκίες, οι μαζικές δολοφονίες και οι διωγμοί Κούρδων, Αλεβιτών και αριστερών είναι μια καθημερινή κατάσταση. Εκατοντάδες νέοι, “γιοι “ του Σεΐντ Ριζά, μεταλαμπαδεύουν με την ζωή τους και τα σώματα τους το πνεύμα της αντίστασης και ακολουθούν με ηρωισμό την μοίρα του....

ΔΕΙΤΕ δύο βίντεο με τον Κεμάλ Γκουν στην αρχή της απεργίας και ύστερα από εβδομήντα ημέρες.

www.youtube.com/watch?v=UXtXVs8NpxA

https://www.youtube.com/watch?v=TuscZZa_rzs

Δημοφιλείς αναρτήσεις